Bronisław Szlubowski pochodził z rodziny ziemiańskiej, która pieczętowała się herbem Korwin, zwanym również Ślepowronem. Szlubowscy, których ród wywodził się ze szlachty mazowieckiej, w XIX wieku należeli już do zamożnego ziemiaństwa. Ojciec Bronisława – Stanisław Florian Szlubowski, urodził się 3 maja 1816 r. w należącym do rodziny majątku Hołowno (Antopol) w powiecie włodawskim. Po ojcu Antonim, odziedziczył majątek radzyński – dawny klucz magnacki, zakupiony przez Antoniego w 1834 r. Bratem Stanisława był Józef Kazimierz Barnaba Szlubowski, sędzia pokoju w okręgu radzyńskim. Na mocy działu majątkowego sporządzonego przez rodziców w styczniu 1841 r. Józef został właścicielem części wydzielonej z dóbr radzyńskich, nazwanej dobrami Branica.
W połowie XIX w. Szlubowscy skoligacili się z rodziną Łubieńskich. Siostra Stanisława Floriana – Konstancja, w 1850 r. poślubiła Edwarda hrabiego Łubieńskiego, brata ks. Konstantego i Tadeusza. Edward (1818-1867) był najstarszym synem Henryka Łubieńskiego, współorganizatora Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego oraz Banku Polskiego – instytucji wspierających działalność gospodarczą majątków w Królestwie Polskim.
Druga z sióstr Stanisława – Maria, urodzona 13 kwietnia 1821 r. w Antopolu, poślubiła Andrzeja Piotrowskiego herbu Korwin. Małżeństwo to nie należało do udanych. Pisał o nich Kajetan Kraszewski „(…) Andrzej Piotrowski wesołe niegdyś życie prowadził, brał sukcesje po sukcesjach, dziećmi których i matka (Szlubowska z domu, siostra Stanisława z Radzynia) wcześnie odumarła, zajmował się mało, puścił też ogromną fortunę, pewno do trzech milionów złotych”.
zdj. tytułowe: Pałac w Radzyniu 1914 r., źródło POLONA
Linia Stanisława Floriana w 1869 r. otrzymała tytuł hrabiowski od papieża Piusa IX. Fakt ten świadczy o bardzo dobrych kontaktach w Watykanie i potwierdza uzyskaną przez Stanisława pozycję w gronie ówczesnego ziemiaństwa. Tytuł ten stał się jednak przyczyną krytyki wśród części miejscowej arystokracji. Maria z Łubieńskich Górska w swym pamiętniku pisała o „(…) wątpliwych antenatach Szlubowskich z Radzynia”, którzy „doszedłszy do pięknych majątków, do herbu Ślepowron [dodali] jeszcze dewizę „Amor patriae nostra lex” (…)”.
Matką naszego bohatera była Bogumiła Kazimiera Bronisława Korwin Prendowska, córka Kolety z Łabędzich oraz Wojciecha Korwin Prendowskiego, dziedzica dóbr w Czyżewie w guberni radomskiej. Młodszą siostrą Bogumiły była Józefa, żona Seweryna hrabiego Badeni, syna Ignacego dyrektora Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych. Z małżeństwa Józefy i Seweryna urodziła się trójka dzieci, córki: Maria, Celina oraz syn Jan, przyszły jezuita, ur. 21 czerwca 1858 r. we wsi Horbów na Podlasiu. Bratem Bogumiły i Józefy był Walerian Henryk hrabia Korwin Prendowski, po śmierci ojca dziedzic majątku w Czyżowie, znany światowiec, przyjaciel i korespondent Cypriana K. Norwida, honorowy komendant Gwardii Papieskiej. Jego żoną była kuzynka papieża, markiza Cavaletti.
Ślub Bogumiły i Stanisława Floriana odbył się 2 lipca w Warszawie, w kościele Św. Krzyża. Małżeństwo błogosławił ks. Prokop Leszczyński kapłan OO. Kapucynów warszawskich.
Z małżeństwa Szlubowskich urodziła się czwórka dzieci, oprócz najmłodszego Bronisława – syn Henryk (ur. 1852 r.) oraz córki Maria Kunegunda (ur. 10 kwietnia 1853 r. w Radzyniu) i Konstancja Maria (ur. 13 października 1854 r. w Radzyniu). Młodsza z sióstr – Konstancja, w relacjach rodzinnych, określana była, jako siostra bliźniaczka Bronisława. Obie siostry poślubiły przedstawicieli znanych rodów. Maria, idąc śladami ciotki wyszła za mąż za kolejnego z Łubieńskich – Gustawa, syna Stanisława i Marii z Orsettich. Konstancja poślubiła natomiast Ludomira księcia Woronieckiego, syna Jeremiasza z Huszlewa koło Łosic. Brat Henryk z uwagi na chorobę został ubezwłasnowolniony. Po śmierci ojca – Stanisław Florian zmarł w Radzyniu 22 kwietnia 1895 r. w wieku 81 lat – uchwałą Rady Familijnej to Bronisław został wybrany jego głównym opiekunem. Henryk Szlubowski zmarł 27 maja 1927 r. mając 75 lat.
Bronisław urodził się w Warszawie 7 października 1855 r. Na chrzcie świętym, który odbył się 15 listopada w kościele parafialnym pw. Św. Krzyża otrzymał imiona: Bronisław Feliks Maria Franciszek Antoni Wojciech Józef. Rodzicami chrzestnymi byli ks. Konstanty hr. Łubieński i Koleta z Łabędzkich Prendowska – babka dziecka. Matka chłopca w dniu chrztu już nie żyła.
Bogumiła Szlubowska zmarła po porodzie – 19 października 1855 r. W momencie śmierci liczyła zaledwie 24 lata. O jej zgonie, informowano w Kurierze Warszawskim. Napisano wówczas: „(…) Nader krótkie pasmo jej dni, szczególniej dla męża, czworga drobnych dzieci, rodziny i wszystkich co ją bliżej znali, zostało nacechowane tą zasługą, na którą wyłącznie rodzinnego koła obowiązki i lat jej wieku starczyły, chociaż niedługie, pełne było jej życie, równie przykładna i śmierć (…)”.
Nabożeństwo żałobne odprawione zostało w dolnym kościele pw. Św. Krzyża w Warszawie 22 października o godzinie 10.00. Następnie ciało przewieziono do Radzynia, gdzie 31 października po nabożeństwie żałobnym zostało złożone w rodzinnej krypcie w kaplicy pw. Św. Anny na cmentarzu.
Mając 37 lat Bronisław poślubił kilkanaście lat młodszą Zofię Chłapowską (ur. 15 maja 1869 r.), która pochodziła z Wielkopolski z rodu Chłapowskich z Kopaszewa. Ślub Zofii i Bronisława odbył się 26 kwietnia 1892 r. w Kopaszewie. Zofia była córką Anny i Kazimierza, a wnuczką generała Dezyderego Chłapowskiego z Turwi, prekursora nowoczesnego rolnictwa. Nie były to pierwsze związki rodzin, w 1878 r. w Warszawie odbył się bowiem ślub siostry ciotecznej Bronisława – Marii Łubieńskiej, córki Konstancji ze Szlubowskich i Edwarda, z Franciszkiem Chłapowskim z linii z Czerwonej Wsi. O dobrych relacjach z rodziną Zofii świadczą zapisy dokonane w testamencie, m.in. na rzecz Jana Łubieńskiego, Zofii Popiel, Zygmunta Krasickiego. Na egzekutorów swojej ostatniej woli wyznaczył Jana Łubieńskiego, Zygmunta Krasickiego oraz Pawła Popiela.
Małżeństwo Zofii i Bronisława było bezdzietne. U kresu życia Bronisław adoptował synów siostrzenicy Bronisławy z książąt Woronieckich, żony Waldemara Doria-Dernałowicz, uznając ich tym samym za swych prawnych spadkobierców. Akt przysposobienia sporządzono przed notariuszem Witoldem Krasuskim w Radzyniu Podlaskim 16 grudnia 1937 r. Szlubowski oświadczył w nim, „(…) iż mając przeszło lat pięćdziesiąt a nie mając dzieci ani innych zastępców prawnych, mocą aktu niniejszego, za zgodą współstawającej żony swej Zofii przysposabia: Stanisława Doria-Dernałowicz ur. w dniu 28 grudnia 1909 r. (…) i Adama Doria-Dernałowicz ur. 8 listopada 1911 r. (…)”.
Bronisław Korwin Szlubowski zmarł w Warszawie 19 grudnia 1939 r. Po raz kolejny msza pogrzebowa odprawiona została w kościele p.w. Św. Krzyża na Krakowskim Przedmieściu. To w podziemiach tej świątyni spoczęły również szczątki Szlubowskiego. Zgodnie z testamentem miejscem pochówku miał być Radzyń. Uniemożliwił to jednak czas niemieckiej okupacji.
W nekrologu, który ukazał się w „Nowym Kurierze Warszawskim” napisano: „Bronisław Korwin Szlubowski właściciel majątku Radzyń – Podlaski, szambelan papieski dekorowany złotym krzyżem zasługi i orderem Polonia Restituta zasnął w Panu 19.12.1939 w Warszawie opatrzony Sakramentami Św. przeżywszy lat 84. Nabożeństwo żałobne odbędzie się 23 b. o godzinie 10-ej, o czym zawiadamiają w głębokim smutku Żona, Siostrzenice, Siostrzeńcy.”
