2 lutego 1941
w Radzyniu Podlaskim urodził się Marian Filipiuk – polski lekkoatleta, olimpijczyk.
Specjalizował się w biegu na 400 m. Startował na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio w 1964 (w sztafecie 4 x 400 m, która zajęła 6. miejsce w finale (w składzie: Filipiuk, Ireneusz Kluczek, Stanisław Swatowski, Andrzej Badeński).
Wystąpił w 4 meczach międzypaństwowych reprezentacji Polski (1 zwycięstwo indywidualne). Czterokrotnie był rekordzistą Polski w sztafecie 4 x 400 m.
Był dwukrotnym wicemistrzem Polski w biegu na 400 m (w 1964 i 1965).
Rekordy życiowe:
100 m – 10.4 (17 maja 1964 Zielona Góra),
200 m – 21.1 (7 czerwca 1964 Sofia),
400 m – 47.1 (10 sierpnia 1964 Oslo),
800 m – 1.49.7 (17 lipca 1966 Katowice),
1000 m – 2.25.7 (1 maja 1967 Wałcz).
Był zawodnikiem Warty Gorzów, Lechii Zielona Góra i (najdłużej) Lumelu Zielona Góra. Po zakończeniu kariery trener i działacz sportowy, m. in. prezes Zielonogórskiego OZLA (1990-1992)